śr. Gru 2nd, 2020

Centrum Andrzeja Grubby

ul. Meissnera 3, Gdańsk

Dlaczego uprawiamy tenis stołowy?

15 min read

Niepożądane skutki nadmiernego używania komputera:

  • otyłość wśród dzieci, młodzieży i dorosłych
  • brak systematyki i koncentracji na zadaniu
  • uzależnienie multimedialne
  • depresja

Wszystkie te problemy może rozwiązać systematyczne uprawianie tenisa stołowego!

Nadwaga i otyłość wśród dzieci i młodzieży

Już w 1974 roku eksperci Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zakwalifikowali otyłość do chorób cywilizacyjnych i zasugerowali, że stanie się ona jedną z najważniejszych chorób żywieniowych naszych czasów. Po ponad 40 latach możemy stwierdzić, że niestety nie pomylili się w swoich przewidywaniach. Liczba otyłych dzieci (powyżej 5 roku życia) i młodzieży wzrosła od 1975 r. z 11 milionów do 124 milionów w 2016 r. Dodatkowe 213 milionów miało nadwagę.

Problem nadmiernej masy ciała występuje już u małych dzieci. WHO alarmuje, że jeśli obecne trendy utrzymają się, to do 2025 roku na świecie będzie ok. 70 mln dzieci do 5 roku życia z nadmierną masą ciała. Na podstawie dostępnych badań można określić, że w Polsce problem nadwagi i otyłości dotyczy około 10% małych dzieci (1-3 lata), 30% dzieci w wieku wczesnoszkolnym i niemal 22% młodzieży do 15 roku życia.

Epidemia XXI wieku

W dzisiejszych czasach nadmierna masa ciała, czyli nadwaga i otyłość jest problemem globalnym występującym w różnych populacjach na świecie, zarówno u dorosłych jak i u dzieci i młodzieży. Nadmierna masa ciała, a szczególnie otyłość sprzyja rozwojowi wielu chorób m.in. cukrzycy typu 2, chorobom układu sercowo-naczyniowego, niektórym typom nowotworów. Otyłość zwiększa także ryzyko wystąpienia zaburzeń hormonalnych i metabolicznych, zmianom zwyrodnieniowym układu kostno-stawowego czy bezdechowi sennemu. Poza negatywnym wpływem na zdrowie fizyczne wpływa również na jakość życia na płaszczyźnie psychospołecznej.

Niepokojące jest to, że dzieci i młodzież z otyłością z dużym prawdopodobieństwem pozostaną otyłe także po osiągnięciu dorosłości i będą miały zwiększone ryzyko zachorowania na choroby prowadzące do obniżenia jakości i długości ich życia.

Nadwaga i otyłość na świecie

Częstotliwość występowania nadwagi i otyłości wśród dzieci i młodzieży w ostatnich czterech dekadach wzrosła w wielu krajach w Europie i na świecie. Nadal wzrasta także w krajach o niskim i średnim dochodzie. Najwyższy odsetek dzieci i młodzieży z nadmierną masą ciała występuje w Stanach Zjednoczonych oraz krajach Europy południowej i zachodniej. Wzrost liczby dzieci z nadmierną masą ciała obserwowany jest w krajach rozwijających się, w których w ostatnich latach doszło do przemian ekonomicznych takich jak Brazylia, Meksyk, Egipt.

Wskaźniki otyłości wśród dzieci wydają się być wyrównane w krajach o wysokim dochodzie, ale nadal utrzymują się na wysokich poziomach. Obszary świata, w których odnotowano największy wzrost liczby otyłych dzieci i nastolatków to Azja Wschodnia, Bliski Wschód i Afryka Północna. Szczególnie w Azji wzrost wskaźnika otyłości wśród dzieci ostatnio przyspieszył.

A jak sytuacja wygląda w Polsce?

Zgodnie z wynikami badania PITNUTS (2016 r.) ok. 10% dzieci w wieku 1-3 lat ma nadwagę/otyłość, a dodatkowe 18,4% jest zagrożone nadmierną masą ciała. Problem nadwagi i otyłości dotyczy też niemal co trzeciego 8-latka (badanie COSI, 2016). U starszych dzieci i młodzieży nie jest znacząco lepiej. Według danych uzyskanych z ogólnopolskiego badania przeprowadzonego przez Instytut Żywności i Żywienia wśród uczniów szkół podstawowych i gimnazjów (10-16 lat) problem nadmiernej masy ciała dotyczył co piątego ucznia, przy czym częściej występował u chłopców niż u dziewcząt. Stwierdzono też, że wraz z wiekiem problem ten nieco malał chociaż nadal utrzymywał się na poziomie ok. 22% u gimnazjalistów i ok. 16% u gimnazjalistek. Najbardziej na występowanie nadwagi i otyłości narażeni byli uczniowie z województwa mazowieckiego i łódzkiego, najmniej – z województwa śląskiego i świętokrzyskiego.

Najnowsze (2018 r.) wstępne wyniki badania zachowań zdrowotnych młodzieży w wieku 11-15 lat (międzynarodowe badanie HBSC, w którym od wielu lat uczestniczy również Polska) wskazują, że nadmierna masa ciała występuje u 29,7% chłopców i 14,3% dziewcząt (wg kryteriów WHO, 2007). Odsetki te są wyższe o kilka procent w porównaniu do wyników edycji tego badania z 2014 r. W latach 2014-2018 odsetek młodzieży z nadmierną masą ciała wzrósł z 19,9% do 21,7% przy czym silniejsze pogorszenie zaobserwowano u chłopców w porównaniu do dziewcząt, a biorąc pod uwagę wiek – u 13-latków obojga płci.

Nie ma wątpliwości, że nadwaga i otyłość to problem dużej wagi. Przedstawione dane wskazują, że nadal istnieje ogromna potrzeba poszukiwania i realizacji skutecznych na globalną skalę działań, które pozwolą wyhamować niekorzystne trendy związane z problemem nadwagi i otyłości wśród dzieci i młodzieży.

Brak koncentracji

Brak koncentracji może być wywołany przez wiele czynników. Większość z nich nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, a jedynie jest wynikiem nadmiernego stresu czy zwiększonego pędu życia.

Osłabienie koncentracji może nastąpić przede wszystkim na skutek przewlekłego odczuwania stresu i zmęczenia. Ma to związek przede wszystkim z natłokiem obowiązków i spraw do załatwienia, a także stresem związanym z wykonywaniem codziennych zadań w pracy, szkole, na uczelni czy w domu. Na brak koncentracji wpływają także nieprawidłowe relacje w rodzinie i pojawiające się problemy i zmartwienia (np. choroba bliskiej osoby).

Także dolegliwości fizyczne, które odczuwamy (np. ból głowy, brzucha, itd.) mogą sprawić, że będziemy zdekoncentrowani i trudniej będzie nam skupić się na wykonywanej czynności. Na zaburzenia koncentracji duży wpływ mają także problemy ze snem. Przez to, że jest on lekki, płytki, często się wybudzamy, możemy odczuwać problemy ze skupieniem uwagi w ciągu dnia.

Czasem kłopoty z koncentracją mogą wynikać z postępujących zaburzeń neurologicznych, między innymi choroby Alzheimera. Wówczas objawami towarzyszącymi są zaburzenia pamięci, problemy z kojarzeniem dat, twarzy, etc. Inną chorobą mogącą mieć wpływ na brak koncentracji jest ADHD.

Leczenie zaburzeń koncentracji polega przede wszystkim na odkryciu przyczyny i zwalczeniu jej. Jeśli wynikają one z ciągłego odczuwania stresu, warto skorzystać z pomocy psychologa lub psychoterapeuty, który pomoże radzić sobie z negatywnymi emocjami. W przypadku dekoncentracji wynikającej z odczuwania bólu, przede wszystkim należy wyeliminować jego przyczynę. Warto także rozważyć ćwiczenia relaksacyjne, które pomogą odzyskać wewnętrzną równowagę i stawić czoła problemom.

Aby w pełni skoncentrować się na wykonywanym zadaniu, należy przede wszystkim odciąć się od wszystkich czynników zewnętrznych, mogących mieć wpływ na poziom skupienia. Jeżeli czynnikiem drażniącym jest hałas, dobrze jest podczas wykonywania zadań założyć słuchawki i puścić sobie spokojną, instrumentalną muzykę. Warto także zadbać o odpowiedni porządek w miejscu pracy (aby nie było wokół nas żadnych rozpraszaczy). Jeśli pracujemy przy komputerze, warto zainstalować na przeglądarce specjalne wtyczki, które na określony czas blokują dostęp do popularnych stron i portali społecznościowych.

Warto także zadbać o odpowiednią dietę, bogatą w nienasycone kwasy tłuszczowe, które wspomagają pracę mózgu, a więc wspierają pamięć i koncentrację. Nie bez znaczenia jest także regularna aktywność fizyczna, dzięki której dotlenimy mózg i usprawnimy jego pracę.

Brak koncentracji nie musi oznaczać choroby. Czasem jest wynikiem naszych własnych zaniedbań i natłoku spraw do załatwienia. Aby nie dopuścić do tego stanu, należy dbać o swój komfort fizyczny i psychiczny.

Zjawisko uzależnienia multimedialnego

W dzisiejszych czasach Internet jest nieodzowną częścią naszego życia, bez której ciężko wyobrazić sobie swobodne funkcjonowanie, gdyż towarzyszy nam na każdej jego płaszczyźnie, w domu, pracy, szkole.

Jest ogólnodostępnym dobrem, które dostarcza nam informacji, rozrywki, umożliwia komunikację międzyludzką bez względu na miejsce i czas. Wywiera ogromny wpływ na naszą osobowość, oddziałuje na charakter, kształtuje poglądy i opinie. Oprócz poszerzania naszej wiedzy dostarcza rozrywki, umila wolne chwile, jednak stanowi także ogromne zagrożenie, z racji tego, iż brak kontroli nad czasem spędzanym przed tym medium może spowodować zatracenie w cyberprzestrzeni, co staje się przyczyną groźnego uzależnienia od Internetu.

Literatura, tak zwane „ stare”  uzależnienia dzieli na dwa typy, mianowicie fizyczne oraz psychiczne. Uzależnienie fizyczne  według definicji  B. T Woronowicza jest to  „ silna potrzeba zażywania substancji psychoaktywnej wynikająca z biologicznej adaptacji organizmu wobec substancji psychoaktywnej, bez której organizm nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować” ,natomiast uzależnieniem psychicznym nazywany „Stan wywołany potrzebami psychicznymi jednostki i działaniem środka. Jeżeli ktoś za pomocą środka psychoaktywnego pozbył się towarzyszącego lęku, poczucia bezwartościowości, odrzucenia, to będzie dążyć do powtarzania tego doświadczenia. Powtarza jest ze względu na otrzymaną gratyfikację, „ pozytywne” efekty psychiczne, nie zaś w celu uniknięcia negatywnych(…)”

Do nowych uzależnień zaliczamy infoholizm, pojęcie, które można używać wymiennie z terminami: siecioholizm, nadmierne używanie Internetu, uzależnienie od komputera oraz patologiczne używanie Internetu. Prekursorem, który zajął się zdefiniowaniem tego problemu był Ivan Goldberg, amerykański psychiatra, za nim zaś Bohdan Woronowicz w oparciu o kryteria z DSM IV wymienił następujące symptomy  charakteryzujące osobę nadużywającą Internetu, a mianowicie:

  • Zwiększenie liczby godzin spędzanych przed komputerem w celu uzyskania satysfakcji
  • Pojawienie się uczucia niepokoju, natrętnych myśli, urojeń związanych z Internetem
  • Poczucie przymusu skorzystania z Internetu
  • Korzystanie z Internetu mimo świadomości następujących problemów ze zdrowiem fizycznym oraz psychicznym
  • Przekładanie czasu poświęconego przed komputerem ponad pracę, rodzinę, przyjaciół, aktywność społeczną
  • Zaniedbywanie codziennych obowiązków
  • Nieudolne podejmowania starań w zmniejszeniu liczby godzin spędzonych przy Internecie.

Problem nadużywania Internetu Katarzyna Kaliszewska  ukazuje jako „dysfunkcjonalny wzorzec  elementów poznawczych i zachowań związanych z używaniem Internetu, którego rezultatem jest utrata kontroli nad zachowaniem ( czasem i sposobem korzystania z Internetu) oraz znaczące pogorszenie w społecznym, zawodowym lub innym istotnym obszarze funkcjonowania podmiotu”

Warto zwrócić także uwagę na definicję według C. Guerreschi, który odpowiada się za tym, iż osoba, u której następuje uzależnienie od Internetu „(…) pozostaje połączona z Siecią przez długie godziny, tracąc zupełnie poczucie czasu. Głównym jej problemem jest niemożność kontrolowania potrzeby łączenia się z Siecią, która staje się centrum niepokojów i frustracji uzależnionego podmiotu”

Badania dotyczące problematyki uzależnień multimedialnych zostały zainicjowane w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej ponad dwadzieścia lat temu i skupiały się w szczególności na obszarze zagadnień związanych ze specyfiką powtarzalności zachowań związanych z tego typu uzależnieniem. Wyróżnia się trzy współcześnie znane koncepcje, a mianowicie biologiczne, społeczno – środowiskowe oraz psychologiczne.
Nurt biologiczny odpowiada się za tym, iż uzależnieniem nazywamy skupianie się właściwościach biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem metabolizmu, procesie wewnątrzwydzielniczym oraz genetyce, która odgrywa główną rolę w procesie uzależnienia.
Nurt  społeczno – środowiskowy, kładzie główny nacisk na oddziaływanie rodziny, środowiska rówieśniczego i zawodowego na powstawanie uzależnienia.
Nurt psychologiczny – odpowiada się za tym, iż główny wpływ na proces powstawania uzależnienia wypływa z czynników osobowościowych oraz motywacyjnych.

Według pionierki badań dotyczących infoholizmu Kimberley Young istnieją trzy fazy uzależnienia od Sieci

  • I FAZA – ZAANGAŻOWANIE – Internauta poznaje atuty, zasoby Internetu, odkrywa oferowane przez niego możliwości, fascynuje go prostota z jaką zdolny jest nawiązywać interakcje z innymi użytkownikami.
  • II FAZA – ZASTĘPOWANIE – Użytkownik odczuwa pragnienie utrzymywania relacji z osobami poznanymi w Sieci, co daje mu poczucie ulgi i swobody. Dotychczasowe zajęcia traca dla niego na atrakcyjności.
  • III FAZA – UCIECZKA  – Nadużywanie Internetu w tej fazie staje się uzależnieniem, użytkownik nie jest w stanie poradzić sobie z problemami, z związku z czym ucieka ucieka od nich zanurzając się w wirtualnym świecie. Powrót do rzeczywistości powoduje stany depresyjne, odczucie samotności, wyrzuty sumienia, z którymi dana osoba nie jest w stanie sobie poradzić.

Internetoholizm ściśle związany jest z uzależnieniem od komputera. Przytaczana przeze mnie powyżej badaczka wyróżnia pięć rodzajów tego typu uzależnienia

  1. Uzależnienie od związków wirtualnych, które charakteryzuje się nawiązywaniem interakcji jedynie na forach, chatach, portalach społecznościowych, co sprzyja zaburzeniu kontaktów face to face, niechęć do nawiązywania relacji w rzeczywistości oraz trudności z odczytywaniem sygnałów niewerbalnych.
  2. Erotomania internetowa związana jest z oglądaniem materiałów fotograficznych oraz wideo o tematyce pornograficznej oraz nawiązywaniem znajomości w celu rozmów dotyczących erotyki. Problem ten ściśle jest związany z dewiacjami seksualnymi jak pedofilia czy ekshibicjonizm
  3. Uzależnienie od komputera w tym wypadku osoba zaburzona odczuwa silny przymus korzystania z  komputera bez względu na czynności, których się przy nim podejmuje, istotne jest jedynie aby urządzenie było włączone a użytkownik znajdował się w pobliżu.
  4. Uzależnienie od sieci – związane jest z nieodpartą potrzebą bycia zalogowanym (on- Line) oraz nieustannym kontrolowaniu pojawiających się w wirtualnej przestrzeni aktywności w zależności o zainteresowań i potrzeb użytkownika .
  5. Przeciążenie informacyjne – wiąże się z przyswajaniem z sieci dużej ilości wiadomości jednocześnie.

Mechanizm determinujący uzależnienie od Internetu leży w procesach poznawczych i myślowych. Richard A. Davis wyznacza dwa typy zaburzeń: specyficzne patologiczne korzystanie z Internetu oraz generalnie patologiczne korzystanie z Internetu. Pierwszy wiąże się z przywiązaniem do konkretnej  możliwości oferowanej przez Sieć i leży u podstaw innego uzależnienia np. uzależnienie od seksu – oglądanie filmików i zdjęć o tematyce pornograficznej, natomiast drugi typ związany jest ze spędzaniem w sieci znacznej części doby bez określonego celu i wiąże się z podejmowaniem wszelkich aktywności jakie otwiera przed nami Internet, a przede wszystkim pełni funkcje zastępczą dla świata rzeczywistego i zachodzących w nim relacji między ludźmi. Podobnie do tematu podchodzi badacz John Suler, który odpowiada się za uzależnieniem niespołecznym związanym ze zdobywaniem wiadomości oraz społecznym, spowodowanym nadużywaniem portali społecznościowych, komunikatorów, for dyskusyjnych  i poczt elektronicznych.

Dr Woronowicz idąc śladem badań K. Young dzieli uzależnienie od cyberprzestrzeni na etapy:
Etap I – Oczarowanie możliwościami, które otwiera przed nami nowe medium oraz zasobami jakimi dysponuje a także wrażenie braku granic i kontroli.
Etap II – Uświadomienie sobie, że Sieć wpływa na nas rozluźniająco, łagodzi stres
Etap III –  Używanie Internetu jako środka normującego emocje
Etap IV – Rezygnacja z  kontaktów i relacji codziennych na rzecz wirtualnych przyjaźni
Etap V –  Odczuwanie negatywnych emocji, napięcia, stresu w momencie braku połączenie z Siecią .

Według T. Bearda i M. Wolfa istnieje pięć elementów determinujących uzależnienie od Sieci:

  • Odosobnienie od społeczeństwa
  • Szerokie zainteresowania związane z technologią komputerową
  • Zaspakajanie popędu seksualnego
  • Zaspakajanie potrzeb kontaktów międzyludzkich  przez osoby introwertyczne
  • Używanie Internetu do codziennej komunikacji

Oprócz przytoczonych powyżej elementów wpływających na nałogowe korzystanie z Sieci, jednak istnieją także grupy osób tzw. grupy ryzyka szczególnie narażone na uzależnienie od Internetu. Według B. Szmajdzińskiego najsilniej narażonymi jednostkami są :

  • Dzieci traktujące komputer jako substytut zabawy
  • Młodzi ludzie skłonni do depresji, huśtawek nastrojów, rozchwiani emocjonalnie, nie potrafiący znaleźć swojego miejsca na świecie oraz określenia własnego ja
  • Osoby z problemami natury psychicznej, zaburzone
  • Introwertycy, osoby samotne, wycofane, nieśmiałe, niedowartościowane, nie umiejące nawiązać relacji z otoczeniem
  • Osoby znudzone, nie potrafiące znaleźć sobie interesującego zajęcia, bez pasji
  • Uzależnieni
  • Osoby charakteryzujące się znacznie wyższą niż przeciętna inteligencją
  • Jednostki spragnione osiągnięcia wyższości nad innymi, przewagi, dążące do jak najlepszej autoprezentacji
  • Osoby żądne przygód, romansu, pragnące nawiązać nowe znajomości.

Skutki infoholizmu dotykają sfery życia człowieka społecznej, psychicznej oraz fizycznej. Pierwsza wiąże się z lekceważeniem powinności związanych z życiem rodzinnym, brakiem potrzeby bliskości z domownikami, zaniedbywanie obowiązków wychowawczych, kłótnie między małżonkami prowadzące w rezultacie do rozpadu związku. Coraz mniejsza aktywność na płaszczyźnie zawodowej doprowadzająca do utraty pracy a co za tym idzie problemów finansowych. Wycofanie z życia społecznego, brak nawiązywania klasycznych kontaktów, rezygnacja z uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych, zaprzestanie rozwoju własnej osoby. Problemy psychiczne dosięgają wszystkich sfer związanych z emocjami, zaburzają potrzebę bliskości, powodują, że osoba uzależniona staje się oziębła i obojętna, nie ma potrzeby okazywania zainteresowania innym. Zamyka się w sobie, we własnym świecie, do którego nikt z poza nie ma wstępu. Charakterystyczna jest postawa egocentryczna, skupienie jedynie na własnym „ ja”. Zagrożenia związane z aspektem fizycznym funkcjonowania człowieka wiążą się przede wszystkim z ogólnym osłabieniem, zmianą dobowego rytmu, bezsenność, sile przemęczenie i wyczerpanie organizmu, brak spożywania pełnowartościowych i systematycznych posiłków, spadające zainteresowanie seksem oraz bóle głowy.

Osoby uzależnione cały swój czas poświęcają cyberprzestrzeni z czym wiąże się spadek zainteresowania podejmowaniem wszelkich działań i funkcjonowaniem w świecie rzeczywistym. Do charakterystycznych objawów można zaliczyć popadanie w ciągi tzn. kilkakrotne logowanie się na poczcie mailowej, notoryczne wchodzenie na konto na portalach społecznościowych, kontrolowanie aktywności innych osób na portalach, przeglądanie znanych już informacji oraz obsesyjne poszukiwanie nowych. Według niektórych lekarzy psychiatrów uzależnienie od Sieci może pogłębiać inne, obecne już uzależnienia takie jak zaburzenia osobowości, lęki, fobie, psychozy.

DEPRESJA – CHOROBA XXI WIEKU

DEPRESJA, według Światowej Organizacji Zdrowia jest wiodącą przyczyną niepełnosprawności i niezdolności do pracy na świecie.
Jest najczęściej spotykanym zaburzeniem psychicznym. W ciągu całego życia choruje na nią kilkanaście procent populacji osób dorosłych. Dwukrotnie częściej dotyka kobiet.

OBJAWY
Aby rozpoznać epizod depresyjny objawy muszą trwać co najmniej 2 tygodnie.
Do kryteriów rozpoznania depresji zaliczamy, tak zwane objawy osiowe, do których należą:

  • spadek aktywności życiowej,
  • obniżenie nastroju,
  • anhedonia (utrata możliwości przeżywania przyjemności),

oraz objawy dodatkowe, wśród których najczęściej wymienia się uczucie lęku, zaburzenia koncentracji uwagi, snu, łaknienia, seksualne.

PRZYCZYNY
Pacjenci często zadają pytanie, skąd się bierze depresja? Wyjaśniam zwykle, że nie ma jednej, konkretnej przyczyny.
Najczęściej korzysta się z tzw. modelu bio-psycho-społecznego.
Uwzględnia on jako czynniki depresji:

  • czynniki biologiczne: genetyczne, zaburzenia poziomu neuroprzekaźników w mózgu, stan zdrowia somatycznego, uzależnienia,
  • czynniki psychologiczne: stresujące wydarzenia życiowe i sposób w jaki sobie z nimi radzimy, relacje rodzinne, relacje z innymi osobami,
  • czynniki społeczne: sytuacja zawodowa, materialna, mieszkaniowa, poczucie samotności, sieć wsparcia społecznego.

STAWIANIE DIAGNOZY
Czy nie może pan/pani spać lub odwrotnie, ciężko pani wstać z łóżka? Czy potrafi pan/pani spędzić w nim większość dnia?
Czy ma pan/pani problemy z koncentracją uwagi? Czy dotychczas wykonywane czynności sprawiają panu/pani trudność?
Czy ciągle towarzyszy panu/pani uczucie bezradności, bezsilności?
Czy nie potrafi pan/pani w żaden sposób zapanować nad negatywnymi myślami?
Czy nie ma pan/pani apetytu, lub odwrotnie, potrafi zajadać problemy?
Czy łatwo się pan/pani irytuje, denerwuje z błahego powodu?
Czy uważa pan/pani, że nie ma na nic wpływu, że życie nie ma sensu?

To tylko garstka pytań, które mogą być pomocne w postawieniu rozpoznania omawianej choroby.
W przypadku depresji metodą diagnostyczną, która pozwala ustalić rozpoznanie jest badanie psychiatryczne oraz wywiad – rozmowa z pacjentem, i w miarę możliwości z jego bliskimi.
Istotna jest ocena stanu zdrowia fizycznego pacjenta. Należy wykluczyć choroby somatyczne, poprzez przeprowadzenie badań laboratoryjnych czy obrazowych.
Bardzo łatwo jest błędnie postawić diagnozę depresji przy istniejących, a jeszcze nie zdiagnozowanych schorzeniach ogólnoustrojowych. Często objawy depresji są bardzo podobne do objawów występujących w niedoczynności tarczycy, niedoborze witaminy B12, czy kwasu foliowego.

LECZENIE
Głównym celem leczenia depresji jest ustąpienie objawów, przywrócenie funkcjonowania na poziomie sprzed choroby oraz zapobieganie nawrotom.
Wskazane jest aby leczenie depresji było kompleksowe, łączyło metody farmakologiczne z niefarmakologicznymi, takimi jak psychoedukacja, psychoterapia, prowadzenie regularnego trybu życia.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *